شمارهٔ ۱۳۹ - التّوکّل
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به موضوع رزق و رازق اشاره می‌کند. او می‌گوید که فقط یک رزاق وجود دارد و آن خداست، در حالی که هر کس دیگری که بر رزق تکیه کند، مخلوق است. این ایمان واقعی است و عدم درک آن به کفر و فحشاء می‌انجامد. شاعر از شنونده می‌خواهد که انصاف داشته باشد و حقیقت را بگوید: رزق باید به خالق نسبت داده شود و نه به مخلوق.
رزّاق یکی است هر که جز او مرزوقایمان این است و آن دگر کفر و فسوق
هوش مصنوعی: خداوند تنها روزیدهنده واقعی است و هر کس که غیر از او به دنبال روزی باشد، ایمانش درست نیست و در واقع کافر و فاسق به شمار میآید.
انصاف بده کژ بنشین راست بگورزق از خالق، تکیه چرا بر مخلوق؟
هوش مصنوعی: به انصاف به نشستن نادرست خود توجه کن و صادقانه بگو که روزی از خداوند است، پس چرا بر مخلوق تکیه میکنی؟