شمارهٔ ۱۴۱ - الرّضا و التّسلیم
هوش مصنوعی: این ابیات به مفهوم تقدیر و سرنوشت اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که اگر تقدیر از پیش مشخص شده است، تلاش برای آموزش و دانش چه فایده‌ای دارد. او معتقد است که تنها بندگی، رضا و تسلیم در برابر تقدیر سودمند است. همچنین، با وجود ترس از عاقبت، اگر سرنوشت از قبل تعیین شده است، ترسیدن نیز بی‌فایده است. در نهایت، این شعر بر پذیرش سرنوشت تأکید می‌کند.
تقدیر چو سابق است تعلیم چه سودجز بندگی و رضا و تسلیم چه سود
هوش مصنوعی: اگر تقدیر از قبل تعیین شده است، آموزش و یادگیری چه فایده‌ای دارد جز اینکه تسلیم و راضی به آنچه پیش آمده باشیم؟
پیوسته زبیم عاقبت می سوزیاین کار چو بودنی است پس بیم چه سود
هوش مصنوعی: همواره از عواقب کار میترسی، اما چون این وضعیت غیرقابل تغییر است، پس ترس چه فایده‌ای دارد؟