شمارهٔ ۱۴۹ - الرّضا و التّسلیم
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به سرنوشت و تقدیر اشاره می‌کند. اگر در زندگی غم و اندوهی به ما برسد، آن را قبول می‌کنیم و اگر درد و رنجی نصیب ما شود، آن را تحمل می‌کنیم. او به این نکته اشاره می‌کند که در کارهای خداوند دخالتی نداریم و در نهایت، ما امروز آمده‌ایم و فردا خواهیم رفت، پس باید با آرامش پذیرای آنچه هستیم، باشیم.
گر کِشتهٔ ما غم آورد غم دِرَویمگر بهرهٔ ما درد بود درد خوریم
هوش مصنوعی: اگر ما در زندگی دچار غم شویم، باید با آن روبهرو شویم و آن را تحمل کنیم؛ و اگر در سرنوشت ما درد و رنج باشد، باید آن را بپذیریم و تجربه کنیم.
در کار خدا مرا تصرّف نرسدامروز درآمدیم و فردا برویم
هوش مصنوعی: امروز در این دنیا هستیم، اما فردا امکان دارد که برویم و در کار خدا توان دخالت نداریم.