شمارهٔ ۱۷۵ - الاسرار
هوش مصنوعی: این شعر به حضور روحی پاک که از دنیای مادی فراتر است اشاره دارد و از مهمانی این روح در عالم پاک صحبت می‌کند. شاعر از معشوق می‌خواهد تا به این روح باده‌ای خوشمزه هدیه کند قبل از اینکه بگوید که خداوند نعمت‌هایش را ارزانی داشته است. این مضمون بیانگر اهمیت روح و ارتباط آن با عالم معنوی و همچنین جشن و شادی در زندگی است.
روحی که منزّه است از عالم خاکمهمان تو آمده است از عالم پاک
هوش مصنوعی: روحی که پاک و پاکیزه است و از دنیای مادی دور است، به دیدارت آمده و از دنیای نورانی و معنوی آمده است.
می ده تو به بادهٔ صبوحی مددشزان پیش که گوید انعم الله مساک
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به بهانه نوشیدن باده صبحگاهی به یاری و حمایت از دیگران اشاره می‌کند و از خداوند می‌خواهد که نعمتها و خوشحالیها را به مساکین و نیازمندان عطا کند. به عبارت دیگر، او در پی جلب توجه به اهمیت لطف و رحمت الهی در زندگی افراد بینوا و نیازمند است.