تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۰ - القضا و القدر

نقاش ازل چو نقشها می پرداختکس نقش سعادت از شقاوت نشناخت
امروز هر آنک از پی مقصودی تاختآن یافت که دی قدر برای او ساخت