شمارهٔ ۲۲۳ - التّقدیر
هوش مصنوعی: این بیت نشان می‌دهد که چشم دل انسان اگرچه روشن‌تر و پرنورتر به نظر می‌رسد، اما در واقع از آفت و مشکلات دورتر نیست. رنج و دردهای دل و چشم ناشی از سرنوشت و تقدیر است و در این میان، دل و چشم هر دو معذور و بی‌نقص هستند. به طور کلی، شاعر به موضوع تقدیر و ناتوانی انسان در کنترل مشکلات اشاره می‌کند.
از دیده دل من ارچه پرنورتر استبا دیده دل از آفت خود دورتر است
هوش مصنوعی: اگرچه چشمان من روشن‌تر از دل هستند، اما با چشم دل میتوانم از خطرات و آفات دورتر باشم.
رنج از دل و دیده نیست از تقدیر استدل معذور است و دیده معذورتر است
هوش مصنوعی: درد و رنج نه به خاطر دل و چشم ما، بلکه به دلیل قضا و قدر است. دل ما قابل بخشش است و چشم ما حتی بیشتر.