تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲۵ - التّقدیر

یک تن بنمای در جهان از زن و مردکاو از ستم زمانه خونابه نخورد
نیک و بد ما جمله به تقدیر خداستبا کار خدا هیچ نمی شاید کرد