شمارهٔ ۲۳۰ - الخوف
هوش مصنوعی: این شعر دربارهی نعمت و رحمت خداوند است. شاعر میگوید که خداوند هر گرسنهای را سیر میکند و هر تشنهای از لطفش آبی مینوشد. دل انسانها به امید خداوند خوش میشود، اما بخت بد ممکن است این امید را ناامید کند.
انعام تو هر گرسنه را می پروردهر تشنه زجوی فضلت آبی می خورد
هوش مصنوعی: نعمتهای تو هر گرسنهای را سیر میکند و هر تشنهای از چشمهی بخششت آب مینوشد.
دل در پی اومید تو شادی می کردهم بخت بد از امید نومیدم کرد
هوش مصنوعی: دل برای دیدن تو خوشحال بود، اما بدشانسی باعث شد از این امید ناامید شوم.