تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۵۲ - الرجاء

بی جام چو جمشید نمی شاید بودبی شام چو خورشید نمی شاید بود
گیرم که به طاعت تو مشغول نیماز لطف تو نومید نمی شاید بود