شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به لذت‌هایی که در زندگی وجود دارد اشاره می‌کند و بیان می‌کند که نمی‌توان از آن‌ها صرف‌نظر کرد. همچنین به وفاداری و عدم وفای محبوب نیز اشاره می‌کند و می‌گوید که باید از لحظه‌ها و فرصت‌ها بهره‌برداری کرد چون زمان از دست رفته را نمی‌توان دوباره جبران کرد.
عیشی که مهیّاست رها نتوان کردسر در سر یار بی وفا نتوان کرد
هوش مصنوعی: زندگی خوش و شادی را نمی‌توان رها کرد و در کنار یار وفادار نمی‌توان به کسی که بیوفاست دل بست.
عمری که تو راهست غنیمت می دانکان را چو نمازها قضا نتوان کرد
هوش مصنوعی: هر لحظهای که در کنار تو هستم را ارزشمند میدانم، چرا که مانند نمازهایی که نمی‌توان قضا کرد، این فرصت‌ها نیز به دست نمیآیند و از دست میروند.