شمارهٔ ۶۴
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق غم و عشق شاعر است. شاعر می‌گوید که در غم معشوقش هیچ شادی‌ای نمی‌تواند بیافریند و تنها چیزی که می‌تواند جان و دلش را باز کند، جستجوی معشوق است. او همچنین اشاره می‌کند که خاک و خاکستری که در معشوقش می‌بیند، برایش مانند سرمه‌ای در چشم است و زیبایی‌های این جهان به چشم او نمی‌آید.
چون در غم تو شادی من نفزایدجز در طلبت جان و دلم نگشاید
هوش مصنوعی: زمانی که غم تو در وجود من وجود دارد، هیچ شادی‌ای به من نمیافزاید؛ جز آنکه در جستجوی تو، جان و دل من آزاد میشود.
خاک در تو چو سرمه شد در چشممملک دو جهان به چشم اندر ناید
هوش مصنوعی: خاک تو برای من مانند سرمه‌ای است که در چشمم قرار دارد و این باعث میشود که نتوانم به خوبی بر روی دو جهان تماشا کنم.