تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۷۱

جان از قبل زبان به بیم خطر استکم گفتن مرد هم به جای سپر است
دانا که سخن نگوید آن از هنر استگر گوید بد و گر نگوید گهر است