تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۷۴

چون بر سر و پای من نگه کرد او دوشهم از سر پای گفت ای زرق فروش
گفتی سر پایداریم در غم هستگر بر سر پایداریی پس مخروش