تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۸۴

ای خاک در تو سرمهٔ دیدهٔ دلیاد تو دوای دل شوریدهٔ دل
من می دهم انصاف که افسوس بودسودای تو در دماغ پوسیدهٔ دل