شمارهٔ ۱۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دلتنگی و اشتیاق خود برای رسیدن به معشوق اشاره میکند. او خود را در میان مردم مورد تمسخر و رسوایی میبیند، در حالی که از زیباییهای معشوق خبری ندارد. این اشتیاق باعث شده تا حرفها و گفتوگوها دربارهی او در هر جا باشد.
اندر طلب وصل تو ای سرو روانانگشت نمای خلق و رسوای جهان
هوش مصنوعی: در جستجوی وصال تو هستم ای سرو خوش قد و قامت که همگی به تو اشاره میکنند و در دنیا به خاطر تو رسوا هستم.
کامی زلبت ندیده وانگه ما رادر هر دهنی فتاده بینی چو زبان
هوش مصنوعی: طعم کامی که از لبانت چشیدهایم، حالا در هر زبانی که بشنوی، نام ما در آنجا به گوش میرسد.