شمارهٔ ۲۳۰
هوش مصنوعی: این بیت شعر بیانگر ناپایداری زندگی و بی‌معنایی دل‌مشغولی‌های ماست. شاعر به ما یادآوری می‌کند که چرا باید برای مدت کوتاهی عمر خود نگران و ناراحت باشیم، در حالی که بنیاد زندگی بر روی هیچ ثابتی بنا نشده است. در واقع، بهتر است که به جای ناخوشی، شادی را انتخاب کنیم.
ای دل چه کری کند مشوش بودنوز بهر دو روزه عمر سرکش بودن
هوش مصنوعی: ای دل، چرا در اضطراب به سر میبری و چرا برای زندگی کوتاه اینقدر بیتابی میکنی؟
بنیاد سرای عمر بر هیچ افتادخوش نیست برای هیچ ناخوش بودن
هوش مصنوعی: زندگی انسان به صورت بیاساسی و ناپایدار است و زندگی خوشایند نیست وقتی که هیچ چیز در آن ارزش نداشته باشد.