تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۳۴

یکباره برون نیامده از پی و پوستدعوی سری مکن دلا کاین نه نکوست
شیخی خواهی برو مریدی می کنکان کس که مرید شد مراد همه اوست