شمارهٔ ۲۵۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق و جنون خود نسبت به یک معشوق سخن میگوید. او اشاره میکند که این عشق چنان عمیق است که در هر مژهاش صد قطره خون احساس میکند. او به دنبال یک مکان آرام و لحظهای خصوصی است تا بتواند حال و وضعیت خود را درباره این عشق بیان کند.
آن یار که در سینه جنون دارم ازودر هر مژه صد قطرهٔ خون دارم ازو
هوش مصنوعی: آن معشوقی که در دل من دیوانگی او را دارم، از او در هر پلک چشمانم هزاران قطره خون جاریست.
کنجی و دمی و محرمی می طلبمتا شرح دهم که حال چون دارم ازو
هوش مصنوعی: من به گوشهای آرام و کسی همراز نیاز دارم تا بتوانم حال و احوال خود را برای او توضیح دهم.