شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع میپردازد که هر موجودی وجود دارد و به همین دلیل، تلاش برای شکستن پردههای تصور و درک، در واقع بیهوده است. به طور کلی، هر کسی که درونش پاکتر باشد، وقتی به چیزی آلوده نگاه کند، احساس ناپاکی و آلودگی میکند.
چون می دانی که بودنیها بوده استاین پرده دریدن کسان بیهوده است
هوش مصنوعی: وقتی میدانی که تمامی موجودات و واقعیتها از قبل وجود داشتهاند، تلاش برای شکستن این پرده و فهمیدن آنها بیفایده است.
فی الجمله هر آن کسی که او پاک تر استچون در نگری به چیزکی آلوده است
هوش مصنوعی: به طور کلی، هر کس که بیشتر پاک و بیآلایش است، وقتی به چیزی ناپاک یا آلوده نگاه میکند، احساس نگرانی یا ناراحتی بیشتری را تجربه میکند.