شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به کسانی اشاره می‌کند که او را خوب و نیک می‌شمارند، اما در واقع کارهای نادرستی انجام می‌دهند. او بیان می‌کند که اگر حقیقت او آشکار شود، دیگر کسی نمی‌تواند او را در جایی ناامید و بی‌پناه بگذارد. به نوعی، شاعر از تلاش برای نشان دادن واقعیات و اهمیت درک صحیح دیگران نسبت به خود سخن می‌گوید.
آنها که مرا بنیک می پندارندتخم سره را به جای بد می کارند
هوش مصنوعی: افرادی که مرا به خوبی می شناسند، در واقع تصمیمات و کارهای نادرستی انجام می دهند.
گر پرده ز روی کار من بردارنددر هیچ خرابه ای مرا نگذارند
هوش مصنوعی: اگر از روی من پرده بردارند و حقیقت وجودم را نشان دهند، حتی در بدترین مکانها نیز جایگاهی برای من نخواهد بود.