تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۰

چون آتش شهوت آبرویت را برددر معرض هر بزرگ ماندی تو چو خرد
می کوش که باد نفس را خاک کنیهر زنده که آن نکرد در عقبی مُرد