تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۷

دلدار طلب مکن که دلدار نماندبی یار نشین که در جهان یار نماند
دامن درکش به گوشه ای خوش بنشینانگار که در زمانه دیّار نماند