شمارهٔ ۷۳
هوش مصنوعی: این شعر نشان‌دهنده بیداری و آگاهی دل از حالت‌های مستی و غفلت است. شاعر با نگاهی به حال و هوای زمانه متوجه می‌شود که در واقع هیچ‌کدام از موجودات و حالت‌های موجود در این دنیا، ارزش واقعی ندارند و در کنار هم، در پی شناخت حقیقت برمی‌آیند. به بیان دیگر، در این دنیای فانی و دگرگون، هیچ‌چیز از هستی خود برتر نیست.
هشیار دلم در آمد از مستیهاشد باخبر از بلند وز پستیها
هوش مصنوعی: دل من از حالت مستی بیدار شد و حالا از خوبیها و بدیها آگاه است.
در حال زمانه چون نظر کردم گفتهم نیستیم به است ازین هستیها
هوش مصنوعی: وقتی به اوضاع و احوال زمان نگاه کردم، دریافتم که در حقیقت ما در این زندگی وجود نداریم و این هستیها از آنچه به نظر میرسد بهتر است.