شمارهٔ ۸۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و تازگی زندگی اشاره می‌کند و از شنونده می‌خواهد که در لحظه‌های زیبای زندگی غرق شود. او می‌گوید که باید از روزهای گذشته بهره برد و شب را نیز در آغوش گرفت. همچنین، شاعر به جانی اشاره می‌کند که در قید و بند طبیعت است و به ناگاه از این بند رها می‌شود، و باید این لحظه‌های ناب را درک کرد.
زین گلبن عمر تازه گلها چده گیروین روز گذشته گیر و شب آمده گیر
هوش مصنوعی: از این باغ زیبای عمر، گلها را بچین و از روزهای گذشته استفاده کن، چرا که شب به سر آمده و زمان گذشت.
جانی که به زنجیر طبایع بسته استناگه به دمی جسته و بیرون شده گیر
هوش مصنوعی: نفسی که به محدودیتهای طبیعی گرفتار شده، ناگهان در یک لحظه از این قید رهایی مییابد و آزاد می‌شود.