تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۴

از آتش حرص و آز تا چند نفیرای آب ز روی رفته پندی بپذیر
ای خوار چو خاک راه تا چند امیرای عمر به باد داده میری کم گیر