تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۵

در بادیهٔ عشق دویدن چه خوش استوز عیب کسان نظر بریدن چه خوش است
زین سان که من احوال جهان می بینمدامن ز زمانه در کشیدن چه خوش است