شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت سادگی و فروتنی در عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق واقعی نیاز به خودبینی و خودخواهی ندارد. عشق با عجز و بیچارگی همراه است و باید از تلاش‌های ظاهری و راه‌حل‌های سریع دوری کرد. به عبارت دیگر، در عشق نمی‌توان به دنبال قدرت و خودکفایی بود، بلکه باید به ضعف‌ها و نیازها اذعان کرد.
در عشق سری و سرفرازی نخرندخودبینی و کبر و بی نیازی نخرند
هوش مصنوعی: در عشق، افرادی که به خودپسندی، تکبر و خودکفایی اهمیت میدهند، به موفقیت و بزرگی دست نخواهند یافت.
سرمایهٔ عشق عجز و بیچارگی استکانجا جَلدی و چاره سازی نخرند
هوش مصنوعی: سرمایهٔ عشق، ناتوانی و ناچاری است، زیرا در آن مکان هیچکس به سرعت و برای حل مشکل، اقدامی نمیکند.