تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۷۰

گفتی که چو باد عشق گرد انگیزداز دیدهٔ تو سیل چرا می ریزد
در آتش سودای تو می سوزد دلچشم آب بر آن آتش دل می ریزد