شمارهٔ ۷۴
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از عشق خود صحبت می‌کند و می‌گوید که این عشق به نظرش می‌رسد و او را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. او می‌پرسد که آیا اگر برای یک لحظه چهره محبوبش را ببیند، می‌تواند از این دلبستگی رها شود یا نه. در واقع، شاعر نشان می‌دهد که عشقش قوی و عمیق است و او به شدت در بند آن احساسات گرفتار است.
عشقت به نظارهٔ دلم می آیدتا در بندش چگونه می فرساید
هوش مصنوعی: عشق تو هر لحظه ضعف و ناتوانی قلبم را نشان می‌دهد و من هم در اندیشهی تو به تدریج در این احساس محبوس میشوم.
گر وصل رخ تو یک نظر بنمایدبند دل فرسوده مگر بگشاید
هوش مصنوعی: اگر یک بار چهرهات را به من نشان دهی، شاید دل خستهام را به آرامش برسانی و آن را از قید و بند رهایی بخشی.