شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دل خود میگوید که عشق را با تمام وجود بپذیرد و از ترسهای ناشی از غرور دوری کند. او همچنین اشاره میکند که باید بر دشمنان بیمعنا غلبه کرد و با دیگران همچون دوستان رفتار کرد و از این کار نهراسید.
ای دل عَلَم عشق برافراز و مترسوز سر کُلَه کبر برانداز و مترس
هوش مصنوعی: ای دل، عشق را با افتخار به نمایش بگذار و نترس. از روی حس خودبزرگبینی و تکبر دور شو و ترسی نداشته باش.
گوری همه دشمنان بی معنی رابا ما همه همچو خویش در ساز و مترس
هوش مصنوعی: در اینجا گفته میشود که دشمنان بیمعنی، مثل آشناهای ما هستند و از آنها نترسید. به نوعی، به اهمیت نداشتن این دشمنان اشاره میشود و ارتباطی صمیمی و نزدیک با دیگران برقرار است.