شمارهٔ ۱۰۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به عشق و ویژگی‌های آن اشاره می‌کند. او به شمع تشبیه می‌شود که در پی عشق، خود را فدای دیگران می‌کند. عشق و محبت در اینجا همچون شمعی است که درخشان و سوزان است، اما باید در این راه از خودگذشتگی کرد. شاعر همچنین می‌گوید که عاشقانی هستند که برای عشق زندگی می‌کنند و اگر در این راه به خود سوزی نرسند، بهتر است که بمیریند.
تا بر لگن عشق سواریم چو شمعنقش همه کس فرا پذیریم چو شمع
هوش مصنوعی: ما همچنان که در عشق غرق شدهایم، مانند شمع در زندگیامان به دیگران نور میدهیم و نقش و نشان تمام کسانی را که ملاقات میکنیم، به یاد میسپاریم.
عشّاق قلندریم و شرط است که ماآن شب که نسوزیم بمیریم چو شمع
هوش مصنوعی: ما عاشقان دیوانهای هستیم و برای ما لازم است که اگر در شبی که باید بسوزیم، نتوانیم این کار را انجام دهیم، مانند شمع خواهیم مرد.