تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۰۴

بی کامی به زکامرانی بی عشقخود هیچ بود حال جوانی بی عشق
در عشق بمردن به یقین می دانمخوش تر باشد که زندگانی بی عشق