تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۳۲

در معرکهٔ عشق چنان خصم افکنشیران همه روبهند و مردان همه زن
ای دل به چنین غمخور در دادی تنرو جان می کن همیشه و تن می زن