شمارهٔ ۱۵۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق خود به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که عشق او بیشتر از شناخت و بیناییاش است. همچنین راز و کمال عشقش فراتر از دانش و آگاهی اوست. در عشق معشوق، تمام تنهاییاش به انتها میرسد و او در برابر احساساتش ناتوان است.
عشق تو فزون است زبینایی منراز تو برون است زدانایی من
هوش مصنوعی: عشق تو بیشتر از توانایی دیدن من است و راز تو فراتر از دانش من قرار دارد.
در عشق تو انتهاست تنهایی مندر دست تو عاجز است توانایی من
هوش مصنوعی: عشق تو برای من نهایت تنهایی است و در کنار تو، قدرت و تواناییهایم به پایان میرسد.