تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۸۲

ای پیش لبت مه چو قصب در مهتابوز روی چو آفتابت اندر همه تاب
زنهار زخط خویش درتاب مشوکز خط خوشت فروزد اندر مه تاب