شمارهٔ ۱۸۵
هوش مصنوعی: این اشعار به زیبایی عشق و جذابیت معشوق اشاره دارد. شاعر از خرمن خال معشوق به عنوان منبع عشق و دیوانگی عقل یاد می‌کند. همچنین، معشوق را به شمعی تشبیه می‌کند که نورش بر همه چیز می‌تابد و دیگران همچون پروانه در برابر این نور جلب می‌شوند. به‌طور کلی، این اشعار به الهام‌بخشی و جذابیت فوق‌العاده معشوق می‌پردازد.
از خرمن خال تو ختن دانه گکی استوز عشق تو عقل عقل دیوانه گکی است
هوش مصنوعی: در میان خزان زیبایی تو، دانهای پیدا شده و از عشق تو، عقل انسان به درجهای از جنون رسیده است.
شمع فلکی که آفتابش نام استپیش رخ چون نور تو پروانه گکی است
هوش مصنوعی: نور آفتاب که در آسمان میدرخشد، در برابر روشنی تو مثل پروانهای کوچک است که به دور شمع میچرخد.