شمارهٔ ۲۱۸
هوش مصنوعی: در این شعر به بیهوده‌گرایی انسانی اشاره شده است که در تلاش برای رسیدن به ارضای نیازهای نفسانی و شهوت‌زا است. شاعر به مخاطب توصیه می‌کند که از این دنیای فانی و مادی دوری کند و به دنبال معنا و حقیقت باشد، حتی اگر نتواند به زیبایی ظاهری یا تحقق خواسته‌های دنیوی دست یابد. در واقع، او به این نکته اشاره دارد که نباید اسیر دنیا و خواسته‌های زودگذری شد.
بیهوده مدام در تک و تاز ممانپیوسته اسیر شهوت و آز ممان
هوش مصنوعی: بیفایده است که همیشه در تلاش و نگران باشی؛ مدام خود را در دام شهوت و آز قرار نده.
گیرم که به صورت تو به معنی نرسیاز عالم و معنی صور باز ممان
هوش مصنوعی: فرض کن که به زیبایی تو نتوانی به معنی واقعی برسی، اما از دنیا و معانی آن دور نشو.