شمارهٔ ۲۲۳
هوش مصنوعی: این بیت شعر بیانگر حسرت و اندوه شاعر است. او احساس می‌کند که زمان از دست رفته و به خواسته‌هایش نرسیده است. دلش به او گوش نمی‌دهد و محبوبش نیز در دسترس نیست. شاعر بین اشک و خونش درگیر است و در نهایت به یوسف (نماد محبوب) و یعقوب (نماد انسانی داغدار) اشاره می‌کند. در کل، این شعر تجسمی از عشق و درد جدایی است.
العمر مضی وفاتنی المطلوبُلَا القلبُ اطاعنی و لا المحبوبُ
هوش مصنوعی: زندگی من سپری شده و هدفی که دنبال آن بودم به دستم نیامد؛ نه قلبم از من پیروی کرد و نه محبوبم.
دمعی و دمی کلاهما مسلوبُیا یوسُف صل فانّنی یعقوبُ
هوش مصنوعی: ای یوسف، من در حالتی هستم که اشک و نفس هر دو از من گرفته شدهاند، چون من مانند یعقوب در اندوه تو هستم.