شمارهٔ ۲۳۴
هوش مصنوعی: این ابیات از شاعر حاکی از عشق و اشتیاق عمیق او به معشوق است. وی آرزو دارد که به جز دلتنگی و سوز عشق، هیچ احساسی در دلش وجود نداشته باشد. او همچنین از شب وصال با معشوق یاد می‌کند و آرزو دارد که آن شب تا همیشگی و روز قیامت ادامه داشته باشد و دیگر روزی برای جدایی نداشته باشد.
بر من سپه هجر تو پیروز مبادجز سوز تو در دلم دگر سوز مباد
هوش مصنوعی: هرگز نگذار که جدایی تو بر من چیره شود و فقط آتش عشق تو در دلم باقی بماند و هیچ آتش دیگری در دل نداشته باشم.
آن شب که مرا با تو وصالی باشدتا صبح قیامت ندمد روز مباد
هوش مصنوعی: آن شبی که من با تو به عشق و نزدیکی باشم، تا قیامت هیچ روزی برای بدبختی نخواهد آمد.