تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۸۰

هنگام گل آمد به تماشا نرویم؟یاران همه رفتند چرا ما نرویم؟
گل ارچه خوش است بی نگارم خوش نیستبی او نتوان رفت بیا تا نرویم