شمارهٔ ۲۸۶
هوش مصنوعی: این شعر با بیان دشواری‌های زندگی آغاز می‌شود و به این نکته اشاره دارد که هیچ‌کس نمی‌تواند به تنهایی از بند مشکلات رهایی یابد. همچنین، در صحبت درباره غم‌ها، این سوال مطرح می‌شود که چگونه می‌توان با دیگران درد و دل کرد در حالی که غم‌های جدید همیشه به آن‌ها اضافه می‌شود. به‌طور کلی، شاعر به تنهایی و بار غم‌های زندگی اشاره می‌کند.
کو دست که بند بسته بگشاید ازویا همنفسی که دل برآساید ازو
هوش مصنوعی: آیا دستی هست که گرهها را باز کند یا همدمی که دل را آرام کند؟
امروز غمی با که توانی گفتنتا صد غم دیگرت نیفزاید ازو
هوش مصنوعی: امروز اگر با کسی درباره غمهایت صحبت کنی، ممکن است که آن شخص نتواند پاسخ مناسبی بدهد و در عوض، غم‌های جدیدی به وجود آورد که بر غمهایت بیافزاید.