شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به وضعیت ناامیدکننده و دشواری‌های زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که دوستان و یاران در زمانه‌ای پر پیچ و خم هستند و همگی در رنج و عذاب به سر می‌برند. او همچنین تأکید می‌کند که هیچ مرید و پیرو را نمی‌توان به چیزی امیدوار کرد و در نهایت، می‌گوید که نمی‌خواهد داستانی طولانی از این موضوع بگوید؛ زیرا همه چیز در نهایت بی‌معنا و بی‌نتیجه است.
یاران زمانه پیچ پیچند همهسودازدگان بی علاجند همه
هوش مصنوعی: دوستان روزگار همه در پیچ و خم زندگی هستند و کسانی که گرفتار عشق و جنون شدهاند، هیچ راه درمانی برای خود ندارند.
بر هیچ مرید بد به هیچی منگرقصّه چه کنم دراز، هیچند همه
هوش مصنوعی: به هیچ مرید بدی نگاه نکن، که داستان را چه میتوانم طولانی کنم، همه چیز بر باد است.