شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: این شعر میگوید که اگر شخصی بدگمان و بدبین باشد، حتی اگر در درون خودش دانای نیکویی باشد، باز هم بد خواهد بود. شاعر از او میخواهد که عمرش را صرف بدگویی درباره او نکند، زیرا او در این حالت به خودش آسیب میزند.
بی هیچ یقین چو بدگمانی باشیبد باشی اگر چه نیک دانی باشی
هوش مصنوعی: اگر با بدگمانی زندگی کنی، بدون تحقیق و یقین، در نهایت رفتارهای نادرستی از خود بروز میدهی، حتی اگر از نظر دانش و علم در جایگاه خوبی باشی.
تو عمر به بد گفتن من صرف مکنمن سود کنم تو در زیانی باشی
هوش مصنوعی: عمر خود را صرف بدگویی از من نکن، چون من از این موضوع بهرهای میبرم و تو در این کار به ضرر خود میپردازی.