تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۷

زنهار اگرچه راست می آید کارمغرور مشو چو شاخ در فصل بهار
چون باد خزان شاخ تو در جنباندآنگه دانی که مفلسی از بروبار