شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی به فصول زندگی اشاره دارد. شاعر عمر انسان را به بهار تازه تشبیه کرده و به زیبایی آن اشاره می‌کند که در روزهای بهاری گل‌ها بر سر او می‌افشانند. اما به طعنه می‌گوید که تو به خاطر غرور و خودبینی‌ات نمی‌توانی از زیبایی‌های زندگی بهره‌برداری کنی و فقط منتظر روزهای سخت‌تر هستی که همچون باد خزان، به شاخسار تو آسیب می‌زند.
عمر تو بهار تازه را می ماندروزی دو سه بر سر تو گل افشاند
هوش مصنوعی: زندگی تو شبیه بهار تازه است که روزهای کوتاهی گل‌ها را به تو هدیه میدهد.
تو معذوری از آنک بس مغروریتا باد خزان شاخ تو در جنباند
هوش مصنوعی: تو بهانهای برای غرور و تکبر خود داری، زیرا وقتی باد خزان به درختت میوزد، میلرزد.