شمارهٔ ۷۸
هوش مصنوعی: این اشعار به بیان درد و رنج ناشی از ظلم و ستم می‌پردازد. شاعر به فردی هشدار می‌دهد که از ظلم کردن دست بردارد، زیرا این کار نه تنها به دیگران آسیب می‌زند، بلکه در نهایت خود فرد را نیز به دشمنی‌ها و مشکلات دچار خواهد کرد. زندگی و عمر انسان ارزشمند است و نباید با ظلم و آزار دیگران آن را هدر داد.
چشم فلک از ظلم تو بگریست مکنآخر به دور روزه عمرت این چیست مکن
هوش مصنوعی: چشم آسمان به خاطر ظلم تو اشک میریزد، پس چرا اینقدر بیپروا به عمر خودت آسیب میزنی؟ این کار را نکن!
خالق شودت خصم چو خلق آزاریگر می دانی که خصم تو کیست مکن
هوش مصنوعی: اگر میدانی که چه کسی به تو آسیب می‌زند، هرگز به او اجازه نده که دشمنیاش را ادامه دهد.