شمارهٔ ۸۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت عدالت و دوری از ظلم اشاره می‌کند. او می‌نویسد که حتی یک عالم (دانشمند) و ظالم (ستمگر) که بر تخت سلطنت نشسته است، نمی‌تواند با ظلم به سلطنت و ملک دست یابد. شاعر از این می‌خواهد که عدالت را حفظ کرده و از ظلم بپرهد زیرا تنها با عدالت می‌توان به سعادت و برخورداری رسید.
آنجا که بود عالم و ظالم سرداربر تخت بود عالم و ظالم بردار
هوش مصنوعی: در آن مکان، دانایان و ستمگران در مقام رهبری قرار داشتند و در واقع، دانشی و ظلم بر یکدیگر تسلط داشتند.
زنهار بکن عدل و مکن از پی آنکبا ظلم کس از ملک نشد برخوردار
هوش مصنوعی: مراقب باش که عدالت را رعایت کنی و به خاطر هیچ چیزی به سمت ظلم نروی، زیرا هیچکس با ظلم به حق و سهم خود در دنیا نخواهد رسید.