شمارهٔ ۹۹
هوش مصنوعی: این ابیات به واکاوی مفهومی درباره عدالت و نیکی و بدی در دنیا میپردaz. شاعر از این میپرسد که آیا ممکن است بدون گناه در این دنیا زندگی کرد و آیا کسی هست که خطایی نکرده باشد. او به تضاد بین اعمال بد خود و پاداشهای بدی که از دیگران دریافت میکند اشاره میکند و میخواهد بداند که تفاوتی بین او و دیگران وجود دارد یا نه.
بی جرم درین جهان توان زیست بگوناکرده گنه درین جهان کیست بگو
هوش مصنوعی: در این دنیا، بدون ارتکاب گناه، زندگی کردن ممکن نیست. به من بگو که آیا کسی در این دنیا وجود دارد که بیگناه باشد؟
من بد کنم و تو بد دهی پاداشمپس فرق میان من و تو چیست بگو
هوش مصنوعی: اگر من بدی کنم و تو فقط بدی من را تلافی کنی، پس چه تفاوتی بین من و تو وجود دارد؟ بگو.