شمارهٔ ۱۰۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از دوست میخواهد که در آخر زمان به یاد او باشد و حال دلش را از دیگران بپرسد. او به دوستان میگوید که غم او را میشناسند و سنتی است که از حال بیماران باخبر شوند و دربارهاش سوال کنند.
آخر زمنت یاد منت هست بپرسهشیار دلی زین دل سرمست بپرس
هوش مصنوعی: در پایان زمان، از یاد و خاطرهی تو بپرس، از دل آگاه و بیدار، از دل شاداب و سرمست سوال کن.
بیمار غم توَم، تو خود می دانیبیماران را چنانک رسم است بپرس
هوش مصنوعی: من از غم تو بیمارم، و تو خود خوب میدانی که چگونه باید با بیماران رفتار کرد؛ بنابراین از حال من بپرس.