شمارهٔ ۱۱۴
هوش مصنوعی: این ابیات به زیبایی و صفای یک فرد اشاره می‌کند. گوینده می‌گوید که وقتی به او نگاه می‌کند، تنها از روی شهوت یا خواسته‌های نفسانی نیست، بلکه زیبایی او نشانه‌ای از لطف و仁 خداوند است که آن را مورد توجه قرار می‌دهد. به عبارت دیگر، عشق و محبت به این فرد عمیق و مقدس است و نمادی از نعمت‌های الهی به شمار می‌آید.
در تو که بدیدهٔ صفا می نگریمنی از پی شهوت و هوا می نگریم
هوش مصنوعی: ما در تو، که پاکی و زیبایی را در چشمانت میبینیم، به دنبال هوس و تمایلات نفسانی نیستیم.
دیدار خوشت آینهٔ لطف خداستما در تو بدان لطف خدا می نگریم
هوش مصنوعی: دیدن تو به عنوان انسان زیبایی که هستی، نشانه‌ای از رحمت و لطف خداوند است و ما در وجود تو، این نعمت الهی را مشاهده میکنیم.